De gedissocieerde Unie

Reeks III diagnosticeerde de gedissocieerde organisatie binnen de Nederlandse publieke sector. De vraag die daarop volgt is of het patroon Nederlands is. Het antwoord dat Reeks IV uitwerkt: op supranationale schaal is het beter gedocumenteerd dan in zijn Nederlandse instantiatie, en de schaal waarop het in Brussel werkt verklaart waarom de Nederlandse uitvoeringsstaat steeds vaker beleid uitvoert waarvan zij de productiezijde niet kent.

Twee mechanismen dragen de reeks: netwerkcorruptie in de zin van Willeke Slingerland, de aggregatie van juridisch correcte handelingen tot een uitkomst die in de publieke-belang-zin gecorrumpeerd is, en proxy-substitutie, waarbij een meetbare variabele de niet-meetbare keten verdringt waaruit zij voortkomt. Het netwerk levert de proxy; de proxy maakt het netwerk onzichtbaar.

De reeks verschijnt gefaseerd. De volledige architectuur van negen delen staat hieronder van dag één vast, met een status per deel, zodat de reeks leesbaar is als geheel terwijl zij zich vult.